معرکه‌ی عشق

يکشنبه، ۲ تير ۱۳۹۸ ساعت ۲۲:۰۱ ۱۷۵۹
"شبی که ماه کامل شد" آخرین فیلم نرگس آبیار و به تهیه کنندگی محمد حسین قاسمی است که اکران آن از عید فطر در سینماهای کشور آغاز شده است. این فیلم در جشنواره فیلم فجر حضور موفقیت آمیزی داشت و با کسب ۶ سیمرغ بلورین به کار خود پایان داد. بازیگران فیلم الناز شاکردوست در نقش فائزه، هوتن شکیبا در نقش عبدالحمید، فرشته صدر عرفایی در نقش مادر عبدالحمید، شبنم مقدمی در نقش مادر فائزه، پدرام شریفی در نقش شهاب (برادر فائزه) و آرمین رحیمیان در نقش عبدالمالک هستند.
بعد از سال‌های متمادی که فیملسازان به بهانه پرداختن به مسائل دفاع مقدس به خوزستان و مناطق جنگ زده می‌رفتند، حالا از جنوب غربی به جنوب شرقی كشور عزیمت کرده‌اند و در سالهای اخیر این چندمین بار است که از چشم اندازهای بلوچستان بهره می‌جویند. سرخ پوست نیما جاویدی و پیش از آن شعله‌ور از حمید نعمت‌الله از جمله فیلم‌هایی هستند که در همین جغرافیا داستان خود را بازگو می‌کنند. موسیقی متن مسعود سخاوت دوست بسیار گوش نواز و درخور شنیدن است. او به واسطه ورود به هر خطه، از رنگ و بوی موسیقی مقامی همان جغرافیا استفاده می‌كند و مخاطب را به سفری مجازی می‌برد.
فیلم نرگس آبیار در حوزه‌های اجرا کم نقص است و با توجه به پروداکشن دشوارش، خوش ساخت از آب درآمده است. او جسورانه دل به دریا زده و ظرفیت بی بدیل یک بانوی ایرانی را به رخ کشیده است. تنها نقصی که در حوزه اجرا به چشم می‌خورد، فیلمبرداری فیلم است که با تکنیک "دوربین روی دست" صورت گرفته و شاید دلیل آن ایجاد التهاب و القای واقعیتِ مستند گونه به مخاطب باشد ولی در بعضی مواقع این نوع دکوپاژ هیچ تناسبی با حال و هوای صحنه‌ها ندارد. در صحنه‌های عاشقانه‌ای که لازم است دوربین صبور و آرام سوژه‌ها را دنبال کند، همچنان ملتهب عمل می‌کند و باعث تشویش ذهن مخاطب می‌شود. به همین دلیل هم هست که علی رغم اینکه فیلم در اکثر رشته ها نامزد جایزه شد، فیلمبرداری آن مقبول نظر هیئت داوران نیفتاد.
نقص دوم مربوط به فیلمنامه است که توسط نرگس آبیار و مرتضی اصفهانی به رشته تحریر درآمده. داستان فیلم الهام گرفته از واقعیت است و نویسندگان پروسه تحقیقاتی خوبی را طی کرده‌اند و نهایتاً به درام جذابی هم دست یافته‌اند اما روایت فیلم دچار اشکال است. مشخص نیست داستان از زاویه دید کدام شخصیت است و مدام بین منظر فائزه و عبدالحمید در رفت و آمد است. در عنوان بندی نام الناز شاکردوست به عنوان نقش اول درج شده ولی فیلم با هوتن شکیبا و ماجرای عاشق شدن و نحوه وصال او آغاز می‌شود. بگذریم از اینکه آشنایی این دو شخصیت هم فاقد یک طراحی ویژه و منحصر به فرد است. در ادامه با اینکه تمام طول داستان، به کشف و شهود و تلاش‌های فائزه برای حفظ خانواده و فرار از مهلکه و بازگشتش به وطن می‌پردازد ولی دوباره در نقطه اوج فیلم، این عبدالحمید است که باید سخت ترین تصمیم را بگیرد.
یکی از مهمترین نقاط قوت فیلم، گروه بازیگران آن است که به خوبی از پس نقش‌ها بر آمده‌اند و اعطای سه سیمرغ بازیگری به این فیلم مبین همین نکته است. الناز شاکردوست که دوره جدیدی از زندگی حرفه‌ای خود را آغاز کرده، بعد از ایفای نقش صحرا مشرقی در فیلم خفگی، نقش یک دختر جنوب شهری و خانواده دوست را می‌باوراند و روند پرورش غیظ در شخصیت را به نحو احسن پیش می‌برد. هوتن شکیبا نشان می‌دهد که پتانسیل‌های بالایی دارد و علی رغم اینکه صاحب چهره‌ی پر حرارتی نیست اما می‌تواند نقش‌های پر حرارت را به زیبایی ایفا کند.
می‌شود گفت که فرشته صدر عرفایی در فیلم حضور ندارد و کسی که مخاطب بر پرده می‌بیند، زنی بلوچ و رنج کشیده است که پوسته‌ای سخت و قلبی رئوف دارد. شبنم مقدمی که در تمام فیلم بازی یکدستی ارائه می‌دهد، الحق و الانصاف یکی از سخت‌ترین صحنه‌های فیلم را طلایی به تصویر کشیده است. او با تصویری روبرو می‌شود که هر انسانی را به مرز جنون می‌کشاند، چه برسد که مادر هم باشد.
بازی آرمین رحیمیان که با این فیلم به سینمای ایران معرفی و نامزد بهترین نقش مکمل مرد شد، در نقش یک شخصیت حقیقی که مخاطب درباره او پیش فرض‌هایی هم دارد، بسیار باورپذیر است و به هیچ وجه توی ذوق نمی‌زند. البته باید اشاره کرد که این همه بازی دقیق و ظریف، حاصل هدایت نرگس آبیار است که پیش از این هم، در فیلم‌هایش به منصه ظهور رسانیده است.
نکته ویژه فیلم نمایش صحنه‌های خشونت‌آمیزی است که بعضاً از تصاویر آرشیوی استفاده شده و رده بندی سنی فیلم هم به آن اشاره دارد. تاسف بار است که هنوز برخی خانواده‌ها، بدون توجه به این نکات، خردسالان خود را به سینماها می‌برند.
مطالب مرتبط
DEFAULT اشتراک گذاری ۰ ۹ افزودن
۱ دیدگاه
hana.m3769 ( ۱ ماه پیش )

دوست عزیز تحلیل کامل و خوبی بود ممنون ‌ . منم این فیلمو تو جشنواره دیدم و به نظرم از لحاظ ساختاری فیلم خوبی بود اما به نظرم در پلان اخر کمی کوتاهی شده بود در هر حال فیلم جذابیه و خط داستانی ش به صورتیه که پلان به پلان و سکانس به سکانس ش غیرقابل پیش بینیه و میشه گفت بازی هاش واقعا مخاطبو میخکوب میکنه

DEFAULT ۴ ۰ پاسخ