افراط اجتماعی؛ اطوار پلیسی

جمعه، ۱۴ تير ۱۳۹۸ ساعت ۲۰:۲۰ ۱۰۴۴
"متری شیش و نیم"، دومین فیلم سینمایی "سعید روستایی" و به تهیه کنندگی "سید جمال ساداتیان" است که در جشنواره فجر ۳۷ برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران شد. بازیگران فیلم "پیمان معادی" در نقش صمد، "نوید محمدزاده" در نقش ناصر، "پریناز ایزدیار" در نقش الهام، "فرهاد اصلانی" در نقش قاضی و "هومن کیایی" در نقش حمید هستند.
صمد پلیس اداره مبارزه با مواد مخدر، در پی یافتن بزرگترین مافیای شیشه به نام ناصر خاکزاد است. او پس از دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر که مسافر ژاپن هستند، سرنخ الهام (نامزد سابق ناصر) را می‌یابد. الهام نشانی ناصر را به صمد می‌دهد. طی عملیاتی، ماموران او را در پنت هاوس شخصی‌اش و در حالی که قصد خودکشی داشته بازداشت می‌کنند. پیش از محاکمه، ناصر بارها به صمد پیشنهاد رشوه‌های میلیاردی می‌دهد اما موفق به اغفال او نمی‌شود. سرانجام ناصر خاکزاد طی حکمی محکوم به اعدام می‌شود.
درست است که متری شیش و نیم نمره تمام و کمال را کسب نمی‌کند اما ویژگی‌هایی دارد که قابل توجه است. فیلمساز اینبار تلاش کرده دغدغه‌های اجتماعی خود، بویژه اعتیاد را که در "ابد و یک روز" هم به آن پرداخته بود، از زاویه‌ای دیگر و در قالب ژانرهای استاندارد سینمایی روایت کند. او ژانر پلیسی را بر می‌گزیند و با طراحی یک پلیس خاکستری، روند دستگیری ضد قهرمان را پیش می‌گیرد. البته بر خلاف فیلم‌های شناخته شده‌ای که در این ژانر ساخته شده‌اند، تا پایان به قهرمان خود وفادار نمی‌ماند و پس از دستگیری ناصر، به سراغ او و دغدغه‌هایش می‌رود.
فیلمساز به سیاق نئورئالیست‌های ایتالیایی به سراغ فقر و نکبتِ اقشار ضعیف جامعه می‌رود و برای القای عمق فاجعه، از هزاران معتاد متجاهر استفاده می‌کند تا با کمترین دخل و تصرف، واقعیت را پیش روی مخاطب بگذارد. سپس پیش از پرداختن به پیرنگ اصلی و ماجرای دستگیری و محاکمه ناصر خاکزاد، همچون روال متداول سری فیلم‌های جیمز باند، فیلمش را با یک اُوِر تور (پیش درآمد) آغاز می‌کند که با زنده به گور شدنِ فروشنده‌ی جوانِ مواد رقم می‌خورد و قهرمان ناکام می‌ماند. مَثل معروف مشت نمونه خروار است، در اينجا صدق می‌كند. همین ناکامی کوچک پيام آور شکست بزرگ صمد در پیرنگ اصلی می‌شود. علی رغم اینکه صمد به خواسته‌اش می‌رسد و ناصر اعدام می‌شود اما حال خوبی ندارد، چرا که فقط شاخه‌ای از درخت جهنمی اعتیاد بریده شده و ریشه آن هنوز نفس می‌کشد.
شخصیت پردازی در این فیلم درخور توجه است و سعید روستایی در مقام نویسنده، تلاش کرده تا قهرمان و ضد قهرمانی خاکستری و چند بعدی خلق کند. باید اذعان کرد که تا حدودی هم موفق ظاهر شده است. پلیس او از کلیشه‌های سینما و تلویزیون ایران فاصله گرفته و مثل هر انسانی درگیر وسوسه‌ها و حسرت‌هایی است که منجر به کنش‌های رفتاری‌اش می‌شود. پیمان معادی در ایفای نقش صمد به خوبی کارش را انجام داده و شخصیت قابل باوری را عرضه می‌نماید. از طرف دیگر بنظر می‌رسد فیلمنامه نویس در افزودن طیف سفید به ضد قهرمانش، قوطی رنگ از دستش رها شده است. این افراط تا حدی پیش می‌رود که او را در قامت یک انسان بی‌اراده و بی‌گناه تصویر می‌کند. این رویکرد سانتی‌مانتال با پس زمینه رئالیستی فیلم تناسبی ندارد و مخاطب را یاد ژان والژان خدا بيامرز می‌اندازد.
ضد قهرمانِ فیلم روستایی تا نیمه فیلم غائب است و توسط اطلاعات جسته و گریخته دیگر اشخاص، به مخاطب شناسانده می‌شود. فیلمساز با این تمهید، ابتدا هیولایی از او می‌سازد، سپس او را وارد گود کرده و با پرداختن به زیر و بم‌های او، کلیشه ذهن مخاطب را می‌شکند و او را به یک قربانی تبدیل می‌کند.
نوید محمدزاده‌ی متری شیش و نیم، تفاوت چندانی با قبلی ها ندارد و طبق روال گذشته صحنه‌هایی در اختیارش قرار داده شده تا خشم مخلوط به بغضش را روی پرده نمایش دهد و مخاطب را سیراب کند.

تریلر "متری شیش و نیم"
مطالب مرتبط
DEFAULT اشتراک گذاری ۰ ۴ افزودن
۱ دیدگاه
عماد ( ۱ ماه پیش )

سلام انصافا هیچ سوتی و ایرادی از این اثر نمیشد گرفت فیلمبرداری صدابرداری تدوین بازی و از همه مهم تر کارگردانی فیلم همه جوره حساب شده بود یکی از صد مزیت فیلم این بود تمرکزش روی یک بازیگر نبود . بازیگرانی مثل پریناز ایزدیار توی سینما امروز ما جزو برند ها هستن اما توی این کلا نقششون ۶ یا ۷ دقیقه بود . پس اول این اعتبار کار رو میرسونه بعدم اینکه مهم ترین حسن فیلم این بود که پلیس های مارو خوش هیکل و آنتیک و مهربون و دلسوز و ... نشون نداد بلکه انسان نشون داد خلق و خوی بد ، بد دهن ، بداخلاق ، دست بزن ، سیگاری و غیره و غیره بنده به عنوان یک دانشجوی کارگردانی به این فیلم و این اثر هنری و اجتماعی بالاترین امتیاز رو میدم

DEFAULT ۰ ۱ پاسخ