جیمز باند هزاره‌ی سوم (بخش دوم)

سه شنبه، ۱۲ شهريور ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۰۰ ۸۳۷
جیمز باند یا مأمور 007، شخصیتی داستانی‌ست که توسط یان فلمینگ در سال ۱۹۵۳ خلق گردیده و در ۱۲ رمان، ۲ داستان کوتاه و 23 فیلم حضور داشته است. این شخصیت در جهان سینما طولانی‌ترین و پول‌سازترین شخصیت به انگلیسی زبان بوده‌ است.
هرچند "پیرس برازنان" در سال ۲۰۰۲ در فیلم "روزی دیگر بمیر" اولین جیمز بند در هزاره‌ی سوم لقب گرفت اما آن فیلم پایان کار برازنان در نقش جیمز باند بود و باید دنیل کریگ را به عنوان جیمز باندِ هزاره‌ی سوم شناخت. او که در سال ۲۰۰۶ برای اولین بار در قالب نقش جیمز باند قرار گرفت، میراث بزرگانی چون شان کانری، راجر مور، تیموتی دالتون، جورج لازانبی و پیرس برازنان را پش سر خود می‌دید و نه تنها منتقدین و طرفداران سینما بلکه حتی خودش هم انتظار چنین اقبالی را نداشت. "کازینو رویال" را شاید بتوان بهترین فیلمِ تاریخ جیمز باند تا به امروز دانست. فیلمی که چه از لحاظ تکنیک‌های فیلم‌سازی و چه از منظر فراز و فرود‌های داستانی جزو سرآمدانِ ژانر خود است و شروع سلطه‌ی جیمز باندِ عصر جدید، "دنیل کریگ".
کازینو رویال تمامی خصوصیات یک فیلم شاخص را داراست. با وجود این که سکانس آغازینِ فیلم چشم مخاطب را نمی‌گیرد اما در ادامه پیچ و تاپ‌های داستانی - تصویری چنان بیننده را با خود همراه می‌کند که زمانِ 144 دقیقه‌ای فیلم مثل چشم برهم زدنی می‌گذرد. تمهیدی که برای نگه داشتن ریتم و کَنده نشدنِ مخاطب از جهانِ تصویریِ فیلم اندیشیده شده نیز در نوع خود بی‌نظیر است. کازینو رویال در واقع ۲ فیلم است. از شروع تا حدوداً میانه‌ی فیلم، از هر نظری یک فیلم کامل سپری می‌شود؛ از لحاظ اوج و فرودهای روایی و نقاط عطف و حتی زمان روایی.
از نیمه‌ی فیلم به بعد نیز با ورود شخصیت زن اصلی(اوا گرین) به داستان، یک فیلم کامل با تمام خصوصیاتش تا انتها پیش می‌رود و فضایی را ایجاد می‌کند که انگار دو قسمت از یک مجموعه فیلم، در یک بخش گنجانده شده‌اند؛ اما نحوه‌ی استفاده‌ی بسیار ماهرانه از مقوله‌ی تداومِ تصویری و داستانی و همچنین بهره‌گیری از انتقال‌دهنده‌های زمانیِ کارآمد، چنان این دو قسمت را به وحدت و یکپارچگی رسانده که تبدیل به فرمی دلچسب و گیرا شده است.
جیمز باند نمونه‌ی اعلای یک جاسوس انگلیسی به سبک زمان جنگ سرد بوده و هست. امروزه هم (حتی پس از پایان جو آن دوران) هنوز با همان ویژگی‌های شخصیتی در فیلم‌های سینمایی ظاهر می‌شود. او با معیارهای خاص قهرمانان داستان‌ها و فیلم‌های سینمایی جاسوسی آن دوران، متشخص، خوش‌لباس، خوش صحبت و توانا در جذب زنان است و دنیل کریگ بیشتر از هر کس دیگری از این اِلمان‌ها برخوردار است. او قهرمانی متفاوت با قهرمانان خیالی سینما و ادبیات عامه‌پسند آمریکا می‌سازد.
در هر حال کازینو رویال آغاز موفقیت کاراکتر جیمز باند در هزاره‌ی سوم بود. کاراکتری که که تا آن زمان‌(۲۰۰۶) ۴۴ سال قدمت داشت و ۵ بازیگر به آن جان داده بودند و به نظر می‌رسید که در حال کشیدنِ نفس‌های آخر خود است؛ اما دنیل کریگ بار دیگر بزرگترین جاسوس جهان را زنده کرد.
با وجود همه‌ی برتری‌هایی که سینمای هالیوود نسبت به سینمای بریتانیا دارد اما باید قبول کرد که در ژانر جاسوسی، جیمز باند برترین آن‌ها در تاریخ سینماست.

سکانس معرفی فیلم "کازینو رویال"

بخش دوم

دومین فیلم "دنیل کرگ" به عنوان جیمز باند با نام "ذره‌ای آرامش" (۲۰۰۸) از هر نظر یک شکست بود. فیلمی که هیچکدام از شاخصه‌های یک اثر ممتاز سینمایی را نداشت و علاوه بر ضعف‌های عمیق و ریشه‌دار در فیلم‌نامه و کارگردانی؛ طراحی نور و جنس تصاویر نیز کاملاً متفاوت با کلاس کاری فیلم‌های جیمز باند است. طراحی صحنه فیلم‌های جیمز باند که همیشه جزو نکات برتر و بارز آن‌هاست، در بدترین ورژن خود در این فیلم پیاده شده و دنیل کرگ نیز یکی از ضعیف‌ترین و سطحی‌ترین بازی‌های دوران کاری خود را تجربه کرده است.
جدای از تمام مشکلات ذره‌ای آرامش، اصلی‌ترین عامل ضربه‌زننده به فیلم نبودِ یک قطب منفی قدرتمند در مقابل کاراکتر دنیل کریگ است. شخصیت‌های منفی در این فیلم، هم در فیلم‌نامه و هم در نقش‌آفرینیِ بازیگران، در پایین‌تر حد ممکن ظاهر شده‌اند و به طور کل می‌توان ذره‌ای آرامش را یکی از ضعفیف‌ترین‌ها در مجموعِ ۲۴ فیلم جیمز باند تا کنون دانست.

سکانس معرفی فیلم "ذره‌ای آرامش"
مطالب مرتبط
DEFAULT اشتراک گذاری ۰ ۶ افزودن
۰ دیدگاه