پایان یک جهان سینمایی

يکشنبه، ۲۷ مرداد ۱۳۹۸ ساعت ۰:۰۰ ۱۲۴۴
دو قسمت پایانی مجموعه فیلم‌های انتقام جویان "جنگ ابدیت" و "پایان بازی"، تمام نگاه‌ها به دنیای سینمایی مارول را تغییر داد.
در حالی که کریستوفر نولان با ساخت سه‌گانه‌ی بتمن، سطحی از فیلم‌های ابرقهرمانی را پایه‌گذاری کرد که مارول و حتی خود دی‌-سی دیگر هرگز به آن سطح نرسیدند، اما دو قسمت پایانی انتقام جویان نسبت به سایر فیلم‌های جهان سینمایی مارول که چیزی بیشتر از حجم عظیمی از جلوه‌های ویژه، زد و خورد و سر و صداهای عجیب و غریب نبود، ارائه کرده است.
یکی از اصلی‌ترین دلایل موفقیت سه‌گانه‌ی نولان، نقش منفی‌های بسیار قدرتمند و کار شده در فیلم‌هایش بود. از لیام نیسون و تام هاردی در "بتمن آغاز می‌کند" و "شوالیه تاریکی برمی‌خیزد" گرفته، تا شاهکار هیث لجر فقید که با نقش‌آفرینی کاراکتر جوکر در "شوالیه تاریکی"، برترین نقش منفی تاریخ سینما را پدید آورد.
از مهم‌ترین نقاط قوت دو فیلم آخر انتقام جویان، حضور نقش منفی منحصر به فردی به نام "تانوس"(با بازی جاش برولین) است.
ابر شروری که تانوس مصداق کامل و بارز آن است، بدون هیچ یک از کلیشه‌های تیپیکال برای چنین شخصیتی.
تانوس نه در شخصیت پردازی و نه در بازیگری هرگز به قدرت جوکر نمی‌رسد، اما دو عامل مشترک در هر دوی آن‌ها باعث شکل‌گیریِ چنین موفقیتی شده است. عامل اول جزئیات انسانیِ کاراکترهاست که در سیاه‌ترین حالت ممکن هم باعث ایجاد ارتباط بین مخاطب و شخصیت خواهد شد، و عامل دوم ایدئولوژی‌ست. شخصیت ابر شرور که می‌خواهد جهانی را دگرگون کند باید پشت شرارتش ایدئولوژی عمیق و ریشه‌داری وجود داشته باشد تا هم اعمالش قابل لمس‌تر شود و هم حتی گاهی مخاطب را با اهدافش همراه کند. تانوس و جوکر تمام اعمالشان بر مبنای ایدئولوژیی پایه‌گذاری شده است که عمیقاً به آن معتقدند و هرگز خللی در اعتقادات و اهدافشان وارد نمی‌شود. جوکر به ایجاد «آشوب» معتقد است و تانوس تنها هدف وجود خود را برقراری «تعادل» در عالم می‌داند. ویدیو: "تانوس"، تعادلی اجتناب‌ناپذیر
انتقام جویان: جنگ ابدیت، یکی از مهم‌ترین قواعد روتینِ فیلم‌های ابرقهرمانی را زیر پا می‌گذارد و دیدن شکست گروهی از ابرقهرمانان در انتهای فیلم، شوک بزرگ و البته مثبتی بود که در زمان مناسب توانست نظرات و توجهات زیادی را به خود جلب کند.
انتقام جویان: پایان بازی، نیز حاوی نکاتی منحصر به فرد و قابل تحسین بود. بازی با زمان و برگشت کاراکترها به گذشته‌هایی که مخاطب به واسطه‌ی فیلم‌های پیشین با آن‌ها آشنایی داشت، بزرگترین و بهترین تمهید فیلم‌سازان برای این قسمت بود. تمهیدی که نه تنها خاطرات تماشاگران از آن فیلم‌ها را زنده کرد بلکه به تمام آن‌ها رنگی دوباره بخشید و سطح کیفی آن‌ها را نیز تحت تأثیر قرار داد. ویدیو: انتقام جویان: شمارش معکوس
شکستن کلیشه‌های فیلم‌های ابرقهرمانی در پایان بازی نیز ادامه داشت. دیدن ابرقهرمانانی شکست خورده و افسرده، برای اولین بار ایجاد حس همذات پنداری بین مخاطب و ابرقهرمان را میسر کرده است. همذات پنداری که از اصلی‌ترین عوامل سینمایی برای ارتباط مخاطب با فیلم به شمار می‌رود، تا قبل از این جایی در جهان فیلم‌های مارول نداشت و دو فیلم آخر انتقام جویان با تصویر شکست و ناتوانیِ ابرقهرمانان، همذات پنداری را وارد دایره لغات جهان سینمایی مارول کردند. پایان بازی علارغم زمان بسیار طولانیش، در حفظ ریتم و تداوم شگفت‌انگیز عمل کرده است و در مهم‌ترین سکانس کلِ جهان سینمایی مارول، ریتم صوتی و بصری مخاطب را به اوج لذت در این گونه فیلم‌ها می‌رساند. ویدیو: انتقام جویان: پایان بازی، سکانس نهایی (بخش1)
انتقام جویان: پایان بازی، سکانس نهایی (بخش2)
لحظات پایانی فیلم نیز مخلوطی‌ست از احساسات گوناگون و ضد و نقیض؛ احساسی غم‌گنانه ولی دلچسب که پایان مسیر 10 ساله‌ی یک جهانِ سینمایی را به بهترین شکل رقم می‌زند. ویدیو: انتقام جویان: پایان.
در هر صورت با پخش فیلم "مرد عنکبوتی: دور از خانه" فاز سوم جهان سینمایی مارول به پایان رسید، اما جهان ابرقهرمان‌ها دست از سر سینما بر نخواهد داشت و ادامه پیدا خواهد کرد.
مطالب مرتبط
DEFAULT اشتراک گذاری ۱ ۶ افزودن
۲ دیدگاه
Milad ( ۴ هفته پیش )

واقعا دلم تنگ میشه برای اونجرز، از همین حالا خیلی دلم تنگ شده مخصوصا با دیدن این کلیپا بیشتر دلم گرفت، ولی عالی بود هم نقد هم کلیپ آخر و آهنگش

DEFAULT ۲ ۰ پاسخ
حسین ( ۱ ماه پیش )

مرسی عالی بود

DEFAULT ۲ ۰ پاسخ